یادگار علی

شب سرد زمستان را چگونه بی تو باید بود هوا سرد است و من تب دار در این سرما

فقط یادت مرا همراه و مونس هست در این تنهایی تاریک دلم گرم از امید دیدنت آواز می

خواند در این سرمای آدم سوز نفس در نای می ماند بجز آنی که نامت را بسان عطر گل

های بهاران در فضای مرده می پاشد چقدر گرم است تکرار و پیاپی گفتن نامت چقدر

گرم است تکرار و پیاپی گفتن نامت

گاهی حــــرف ها وزن ندارد ...
ریتم ندارد ...

آهنگ ندارد...
اما خوب گوش کن...

درد دارند...

 دلم از ظلمت غم ها گرفته

از این بی مهری دنیا گرفته

نمی دانم بخندم یا بگریم

دلم اندازه دنیا گرفته!

 گاهی دلت میخواد همه بغضهات از توی نگاهت خونده بشن...

میدونی که جسارت گفتن کلمه ها رو نداری...

اما یه نگاه گنگ تحویل میگیری یا جمله ای مثل: چیزی شده؟؟!!!

اونجاست که بغضت رو با لیوان سکوت سر میکشی و با لبخندی سرد میگی: نه،هیچی 

بـــــــــاران …

 يك بار خواب ديدن تو... به تمام عمر مي‌ارزد پس نگو... نگو که روياي دور از دسترس،

خوش نيست... قبول ندارم گرچه به ظاهر جسم خسته است، ولي دل دريايست... تاب

و توانش بيش از اينهاست. دوستت دارم و تاوان آن هرچه باشد

فراموش مکن تا باران نباشد رنگين کمان نيست تا تلخي نباشد شيريني نيست و

گاهي همين دشواري هاست که از ما انساني نيرومند تر و شايسته تر مي سازد

خواهي ديد ، آ ري خورشيد بار ديگر درخشيدن آغاز مي کند

ديدی غزلی سرود؟

عاشق شده بود.

انگار خودش نبود

عاشق شده بود.

افتاد.شکست . زير باران پوسيد

آدم که نکشته بود .

عاشق شده بود

وقتی غمگینم دلم برایت تنگ میشود. وقتی تنهایم دل تنگ تو می شوم. ولی بیشتر از همه وقتی

خوشحالم دلم هوای تو را دارد.

به یکدیگر عشق بورزید ولی عشق را به بند نکشید بگذارید دریایی مواج در میان سواحل روحتان باشد.

پیمانه های یکدیگر را پر کنید اما از یک پیمانه ننوشید از نان خود به یکدیگر بدهید ولی از یک لقمه نخورید با

هم بخوانید برقصید و شادمان باشید اما بگذارید هر کدام از شما خلوت خود را داشته باشید.